We hebben een logee. Viktor heet-ie. Viktor houdt zich - in tegenstelling tot mijn eigen nageslacht - erg rustig; je hebt er geen kind aan. Hij chillt graag in het zonnetje en heeft een duidelijk dieet. Dat laatste is alleen niet zo van deze tijd, want het enige dat Viktor lust is vlees. Ik heb nog geprobeerd of hij te porren is voor wat plant-based spul, maar hij is heel stellig.
Vlees. En water. Niks anders.
“Wat is dát?!”, vroeg de poetshulp afgelopen maandag met een vaatdoek in haar handen, wijzend naar Viktor. Een vleesetende plant? Nee, daar had ze nog nooit van gehoord. Wat we daarmee moesten? Dus ik legde uit: Viktor hoort eigenlijk bij mijn ouders thuis, maar die zijn drie weken kamperen en dus logeert hij tijdelijk hier, op het vensterbankje in de keuken.
Zijn officiële naam is eigenlijk de Venusvliegenvanger, of Dionaea Muscipula. Elk tuincentrum heeft hem wel voor een paar euro’s te koop. Maar pas op, want volgens de website van de Intratuin is ‘deze stoere jongen mooi, meedogenloos, maar zeker niet voor watjes!’
Handig om te weten.
Als het goed is vermoordt en ‘eet’ hij dus insecten. Ik benadruk als het goed is, want ik heb Viktor nog niet op enige actie kunnen betrappen. Nu hebben we overal horren in huis, dat zal vast ook niet helpen. En de rondkruipende hooiwagenspinnen, daar waagt-ie zich vast niet aan, die kleine carnivoor.
Dus moeten we hem voeren. Denk ik. Zojuist ving ik een levende spin en propte die met wat moeite in één van de blaadjes. Aan de binnenkant van zo’n blad zitten enkele trilhaartjes. Als iets één van de haartjes binnen 20 seconden twee keer aanraakt, of twee haartjes tegelijk, dan klappen de bladeren dicht. En warempel, het werkte.
Ook kreeg ik bij het afscheid de duidelijke instructie mee dat Viktor alleen regenwater mag, géén kraanwater. En dus kreeg ik een vijf-liter-tank vol water uit de regenton in mijn handen gedrukt. Dat moet ik dan op het schoteltje gieten, níet direct in de pot. Maar ik ben lui, dus ik nam me meteen al voor daarmee te smokkelen. Tot ik bij research voor dit stukje las dat de plant door het zout en kalk uit kraanwater kan bezwijken.
Dus doe ik drie weken lang braaf wat de bedoeling is.
Want Viktor is mooi, maar ook meedogenloos.
