Écht luisteren naar een liedtekst, wanneer doe je dat nou? Als je goed luistert naar de inhoud en liedjes verder gaat ontleden, dan ontdek je soms hele mooie dingen. Liedjes kunnen complex zijn, of juist mooi in hun eenvoud, en soms gewoon - tja - simpel, maar wél leuk en lekker catchy. Maar welk liedje is nou geschikt als oefenmateriaal voor iemand die Nederlands leert? Best lastig nog.
Met de Snollebollekes - de alltime favoriet van mijn zevenjarige - hoef ik natuurlijk niet aan te komen bij Donia. Maar wat dan? Zelf luister ik graag Daniël Lohues (Drents dialect) en Lucky Fonz III (vaak nogal filosofisch). Ook niet echt geschikt dus. Thuis speur ik YouTube af en kom terecht bij ‘Zing, vecht, huil, bid…’, van Ramses Shaffy. Bij haar thuis beluisteren we deze klassieker, die op het refrein na tekstueel nog best lastig blijkt. Toch is Donia wel gecharmeerd van de melodie. ‘Per spoor’ van Guus Meeuwis is al beter. Haar dochtertje van anderhalf swingt vrolijk mee op schoot. Kedekedeng-kedekedeng-oe-oe. Ook luisteren we samen naar ‘Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente’, dat vond ik wel een leuke, omdat Donia studeert voor apothekersassistente.
Eén lied kan natuurlijk niet ontbreken: Brabant, ook van Guus Meeuwis. ‘...en d’r is maar één kroeg’, zingt Guus. Donia vraagt wat een kroeg is. Wanneer ik een woord niet zo snel in het Nederlands uitgelegd krijg, is het vaak makkelijk terug te grijpen naar het Engels: bar, pub. Duidelijk. Tijdens mijn wekelijkse momenten met Donia ontdek ik dat het vaak nog best lastig is de juiste betekenis van iets uit te leggen. Of waarom iets taalkundig zo is. Dat je goed bent in taal, wil niet zeggen dat je het ook makkelijk of goed op een ander over kunt brengen. Dat is in ieder geval een les voor mij.
‘De mensen ze slapen, de wereld gaat dicht, en dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht’, vervolgt Guus zijn lied. Donia moet hard lachen als ik haar de gedachte achter die zin uitleg. Ik kijk haar niet-begrijpend aan. Wat is er zo grappig? Ze legt uit: ‘Toen ik ruim tien jaar geleden in Nederland kwam wonen, was dat juist één van dé grote verschillen met Caïro.’ Want in Brabant mag het dan - in de beleving van Brabanders, of misschien wel echt - een stuk gezelliger zijn dan in de rest van Nederland... er is nog steeds een enorm verschil met Egypte, Donia’s thuisland. Dáár brandt ’s avonds écht nog licht.
---
In november 2021 startte ik als TaalMaatje, via Maatje040. Eerst voor de Egyptische Donia en sinds juni 2022 voor Zakaria en Asiya uit Syrië. In deze blogserie schrijf ik over wat ik meemaak tijdens mijn vrijwilligerswerk.