TaalMaatje-blog #3: WHAM!

Donia stelt voor aan de slag te gaan met haar lesboek over zelfzorg in de apotheek en ik ontdek dat Wham! meer is dan een Brits popduo uit de jaren 80.

Zin voor zin leest Donia hardop voor uit haar boek. Waar ze vastloopt in woorden of zinnen geef ik uitleg en help haar bij de juiste uitspraak of klemtoon: bíjsluiter, niet bijslúiter. Best lastig, die combi van nieuwe stof leren terwijl je ook de Nederlandse taal nog niet 100% beheerst.

Donia leest: ‘Als het een privacygevoelig onderwerp betreft, zoals aambeien of de morning-afterpil, kun je vragen of iemand liever het gesprek in de spreekkamer wil voortzetten’. Vragend kijkt ze me aan. Gelukkig hoef ik geen hele uitleg over aambeien te gaan geven. ‘Hemorrhoids’, vertaal ik. Toch handig dat ze uitstekend Engels spreekt. 

Maar die aambeien bedoelde Donia niet, het is de morning-afterpil waar ze nog nooit van heeft gehoord. De ochtend na wat? Met een beetje van m’n eigen kennis en een beetje hulp van Wikipedia geef ik uitleg, want ook ik heb niet helemaal scherp meer hoe het nu precies zat. Ik vertel dat die pil tegenwoordig ook zonder doktersrecept bij het Kruidvat en de Etos verkrijgbaar is, en dat Donia er straks vast - als ze apothekersassistent gaat werken - vrouwen voor aan de balie zal krijgen. 

Samen lezen we verder en komen aan bij een paragraaf met een handige checklist met vragen over een patiënt aan je balie: Voor Wie is het middel of advies bedoeld, Hoelang heeft de persoon al klachten, welke Actie heeft diegene al ondernomen en welke Medicatie gebruikt de patiënt nog meer? W-H-A-M, WHAM dus.

‘Goeie ezelsbrug’, lach ik. 

Donia kijkt me niet-begrijpend aan. ‘Een ezelsbruggetje’, herhaal ik: ‘een manier om iets makkelijker te onthouden’. Maar dat was niet wat ze bedoelde. Het gaat om die vier letters, die geen bel bij haar doen rinkelen. ‘Wham!, je-weet-wel, die band, van Last Christmas, dé kerstklassieker!’, roep ik uit. Ik doe een poging de eerste paar regels te zingen. Mijn zangkwaliteiten zullen vast ook niet helpen, maar nog steeds valt er geen kwartje. Dan bedenk ik dat moslims helemaal geen kerst vieren. Misschien is het dus ook weer niet zó gek.

Op de fiets terug naar huis overpeins ik of de morning-afterpil in Egypte - waar Donia vandaan komt - überhaupt via de apotheek verkrijgbaar is. Misschien is het daar wel taboe, of zelfs verboden, en moeten vrouwen andere oplossingen zoeken. Of simpelweg dealen met de consequenties. 

Later die dag app ik Donia de beloofde YouTube-video van ‘Last Christmas’. Wie weet kan het ezelsbruggetje dan uiteindelijk tóch nog zijn werk doen.

---

In november 2021 startte ik als TaalMaatje, via Maatje040. Eerst voor de Egyptische Donia en sinds juni 2022 voor Zakaria en Asiya uit Syrië. In deze blogserie schrijf ik over wat ik meemaak tijdens mijn vrijwilligerswerk.